من امیدی را در خود،


بارور ساخته ام


تار و پودش را با عشق تو پرداخته ام،


مثل تابیدن مهری در دل،


مثل جوشیدن شعری از جان،


مثل بالیدن عطری در گل،


جریان خواهم یافت،


راه خواهم افتاد،


باز از ریشه به برگ،


باز از "بود" به "هست"...


فریدون مشیری

 



تاريخ : ۱۳٩٥/٥/٢٥ | ۸:۳۸ ‎ب.ظ | نویسنده : پـــــــــــو یا | نظرات ()
  • فروش بک لینک
  • قالب وبلاگ