رفتی و پاییزی ترین ایّام حاصل شد

وحشی ترین امواج دریا سهم ساحل شد


زیبایی تصویر ها را با خودت بردی

زیبای من !  تصویر ها بعد از تو باطل شد


بعد از تو از این ابرها باران که نه ، امّا

هی درد پشت درد پشت درد نازل شد


دیگر ندارد رنگ و بوی عشق ، این دنیا

وقتی به کام بخت من زهر هلاهل شد


آیینه وقتی علت خاموشی ام را خواست ؛

این اشک ها بارید و توضیح المسائل شد


سهراب ! گفتی : « آب ها را گِل نباید کرد »

رفتی ، ندیدی بعد تو این آب ها گِل شد


آن قدر بدبختم که در این  نابسامانی

حتی خدا در مرگ هم از بنده غافل شد



حنظله ربانی

 



تاريخ : ۱۳٩٥/٦/۱٠ | ۸:۳٢ ‎ق.ظ | نویسنده : پـــــــــــو یا | نظرات ()
  • فروش بک لینک
  • قالب وبلاگ