تقصیرما نیست که دلمان هوای پریدن میکند

هوای شاخه های بلند

رسیدن تا قله ها

و از میان اینهمه  دود و ماشین و شلوغی

نمیشود پرید آنسوها

انگار پایمان را بسته اند به دیوار

و دستمان که به بلندای آبی نمیرسد

حالا مانده ایم و این بغض ِپریدن

و آسمان شهری که هرروز

میان ساختمان ها و دودها

گم تر میشود

این ست که بوقت باران و پاییز

دلمان هوایی تر

بغضمان لبریزتر میشود


نیلوفرثانی

 



تاريخ : ۱۳٩٥/٩/۳ | ۱۱:٢۳ ‎ب.ظ | نویسنده : پـــــــــــو یا | نظرات ()
  • فروش بک لینک
  • قالب وبلاگ