یه جایی خوندم یه خانمی نوشته بودند که چه چندش آوره سر بریدن گوسفندها

کاش عید قربان هم مثل شب یلدا ، دور همی انار با هم می خوردیم،

جایی دیگه هم،  این مطلب رو ،

درباره فلسفه قربانی عید قربان خوندم که براتون می نویسم تا شبهه ای نباشه :

قربانی کردن در واقع نوعی جهاد با نفس درجهت زدودن تعلقات و

وابستگی های دنیایی و مادی و رهایی از زندان مال پرستی و دنیاطلبی است.

بنابراین قربانی نمادی از قربانی کردن هواهای نفسانی و ذبح نفس اماره است .

دستور خداوند به حضرت ابراهیم (ع) در مورد ذبح حضرت اسماعیل (ع)

از احکامی است که به اصطلاح صاحبان علم اصول؛

«مصلحت در نفس امر است , نه در متعلق آن»; یعنی :

خداوند نمی خواهد که اهریمن ذبح شود;

بلکه حکمت این دستور آن است حضرت ابراهیم (ع) در پرتو این عمل

با سرسخت ترین و ریشه دارترین عامل تعلق نفس که حب فرزند است ،مبارزه کند

و با اطاعت از خدا, تعلق نفسانی را ریشه کن سازد.

از طرف دیگر, حضرت اسماعیل (ع) نیز با آماده شدن برای قربانی ,

با خودخواهی و حب نفس خود مبارزه می کند و هر دو با تمام وجود الهی می شوند.

بنابراین دستور یاد شده ,

نقش تربیتی بزرگی در جهت رهایی از زندان نفس و تعلقات آن دو پیامبر (ع) داشته

و مقام و منزلت آنان را نزد خداوند بالاتر برده است ;

بدون آن که عملاٌ اسماعیل کشته شود.


تاريخ : ۱۳٩۳/٧/۱٢ | ۱۱:٢٠ ‎ب.ظ | نویسنده : پـــــــــــو یا | نظرات ()
  • فروش بک لینک
  • قالب وبلاگ