باشد پرنده! کوچ بکن سمت خانه ات

هر چند سخت می گذرد با بهانه ات



آن جا امیدوارم از آواز پر شوی

موسیقی و غزل بشود آب و دانه ات


خوش بگذرد طراوت ییلاق و بشکفد

در برفگیر چشم اهالی جوانه ات



پاییز، سهم حنجره ی من، تو سعی کن

سرشار از بهار بماند ترانه ات



من یک مترسکم که به دوشم ... خدا کند،

خوشبختی هما بنشیند به شانه ات



نگذار در خشونت مردانه حل شود

رفتار مینیاتوری دخترانه ات



من می روم صدا شوم و زندگی کنم

در بیت بیت هر غزل عاشقانه ات


مهدی فرجی

 



تاريخ : ۱۳٩۳/۸/۳٠ | ۱٠:٤٥ ‎ب.ظ | نویسنده : پـــــــــــو یا | نظرات ()
  • فروش بک لینک
  • قالب وبلاگ