تا چند نشینیم به پشت در بسته

 وقتی که غزل نیست شفای دل خسته

ماندیم چه دلگیر و گذشتند چه دلسوز

آن سینه زنان حرمش دسته به دسته

می گریم و می دانم از این کوچه باریک

راهی است به سرمنزل دلهای شکسته

در روز جزا جرأت برخاستنش نیست

پایی که بر آن زخم عبوری ننشسته

قسمت نشود روی مزارم بگذارند

سنگی که گل لاله بر آن نقش نبسته

علیرضا قزوه

 




تاريخ : ۱۳٩۳/٩/۱٩ | ۱:٤٤ ‎ب.ظ | نویسنده : پـــــــــــو یا | نظرات ()
  • فروش بک لینک
  • قالب وبلاگ