داشتن دلی مهربان ،

شاید لطف خدا باشد

شاید تمرین است

شاید عوض کردن نگاه ، به دنیاست

شاید داشتن دوستی مهربان است

هر چه هست ، دل جای مهربانی و عشق است ...

چنانکه مولانا ،

داده خدا را با آن همه مهربانی و لطفی که از او سراغ دارد ،

جای خشم و کینه  نمی داند:

            با این همه مهر و مهربانی

                                          دل می دهدت که خشم رانی ؟

مولانا

 


بـا این همـه مـهر و مـهربـانـی

دل می دهدت که خشم رانی ؟

وین جـمله شیشه خـانه ها را

درهم شـکـنـی بـه لـن تـرانـی

در زلـــزلـــه اســـت دار دنــیــا

کز خـانه تـو رخت می کشانی؟

نــالــان تــو صــد هـزار رنـجــور

بـی تـو نـزیـنـد هـیـن تـو دانـی

دنـیـا چـو شـب و تـو آفـتـابــی

خلقان همه صورت و تـو جـانی

هر چـنـد کـه غـافـلـند از جـان

در مـکــســبــه و غــم امــانـی

امـا چـون جـان ز جـا بــجـنـبـد

آغــاز کــنـنــد نـوحــه خــوانـی

خـورشـیـد چـو در کـسـوف آید

نـی عـیش بـود نـه شـادمـانی

تـا هـسـت از او بـه یـاد نـارنـد

ای وای چــو او شــود نـهـانـی

ای رونـــق رزم و جـــان بـــازار

شــیـریـنـی خــانــه و دکــانـی

خاموش که گفت و گو حجابند

از بـــحــر مــعــلــق مــعــانــی



تاريخ : ۱۳٩۳/۱٠/٦ | ۱:٤٤ ‎ب.ظ | نویسنده : پـــــــــــو یا | نظرات ()
  • فروش بک لینک
  • قالب وبلاگ