تشنه را عطش نمی کُشَد ، فکر آب می کُشَد مرا

جمعه های سرد و بی طلوع ، این سراب می کشد مرا

بس که ندبه خوانده نای من ، صبح خسته از صدای من

بس که چشم باز مانده ام ، حرف خواب می کشد مرا

عاشقّی و قطره ای چو من ، آن هم عشقِ روی مهر و ماه

من کجا و عشق او کجا ، آفتاب می کشد مرا

هر گناه و هر خطای من ، ثبت شد میان این کتاب

چون شنیده ام که خوانده ای ، این کتاب می کشد مرا

هر قنوت و هر دعای عهد ، خالصانه محض روی تو

گوئیا حساب کرده ای ! این حساب می کشد مرا

وعده های دادۀ تو را ، جمعه جمعه ثبت کرده ام

از ثواب منتظر نگو ، این ثواب می کشد مرا ...

 



تاريخ : ۱۳٩۳/۱٠/۱٠ | ۱۱:۳٩ ‎ب.ظ | نویسنده : پـــــــــــو یا | نظرات ()
  • فروش بک لینک
  • قالب وبلاگ