فلسفه قربانی در روز عید

یه جایی خوندم یه خانمی نوشته بودند که چه چندش آوره سر بریدن گوسفندها

کاش عید قربان هم مثل شب یلدا ، دور همی انار با هم می خوردیم،

جایی دیگه هم،  این مطلب رو ،

درباره فلسفه قربانی عید قربان خوندم که براتون می نویسم تا شبهه ای نباشه :

قربانی کردن در واقع نوعی جهاد با نفس درجهت زدودن تعلقات و

وابستگی های دنیایی و مادی و رهایی از زندان مال پرستی و دنیاطلبی است.

بنابراین قربانی نمادی از قربانی کردن هواهای نفسانی و ذبح نفس اماره است .

دستور خداوند به حضرت ابراهیم (ع) در مورد ذبح حضرت اسماعیل (ع)

از احکامی است که به اصطلاح صاحبان علم اصول؛

«مصلحت در نفس امر است , نه در متعلق آن»; یعنی :

خداوند نمی خواهد که اهریمن ذبح شود;

بلکه حکمت این دستور آن است حضرت ابراهیم (ع) در پرتو این عمل

با سرسخت ترین و ریشه دارترین عامل تعلق نفس که حب فرزند است ،مبارزه کند

و با اطاعت از خدا, تعلق نفسانی را ریشه کن سازد.

از طرف دیگر, حضرت اسماعیل (ع) نیز با آماده شدن برای قربانی ,

با خودخواهی و حب نفس خود مبارزه می کند و هر دو با تمام وجود الهی می شوند.

بنابراین دستور یاد شده ,

نقش تربیتی بزرگی در جهت رهایی از زندان نفس و تعلقات آن دو پیامبر (ع) داشته

و مقام و منزلت آنان را نزد خداوند بالاتر برده است ;

بدون آن که عملاٌ اسماعیل کشته شود.
/ 5 نظر / 12 بازدید
الی

بله درسته .اصل قربانی کردن شیطان نفس است ....

همسفر جاده دلتنگی

هر مناسبتی فلسفه ی پیدایش خاص خودش رو داره این عید هم همون طور که شما زحمت کشیدید توضیح دادید قربانی کردن هوای نفس هست نه دور هم نشینی!

همسفر جاده دلتنگی

همچون باران باش غم جدایی از آسمان را با طراوت بخشیدن به دیگران تبدیل به شادی کن

همسفر جاده دلتنگی

بارالها مقدر فرما آنچه ذبح می شود نفسانیت من باشد به پای ربانیت تو

همسفر جاده دلتنگی

عید قربان به حقیقـت ز خداوند کریم آفتابی به شب ظلمت انسان آمد جمله دل ها چو کویری ست پر از فصل عطش بر کویـر دل ما ، نعمت باران آمد ...