انتهای مسیر

یک عمر باید بگذرد

تا بفهمی بیشتر غصه هایی که خوردی

نه خوردنی بود نه پوشیدنی،فقط دور ریختنی بود...!

و چقدر دیر می فهمیم که

زنــدگـی همین روزهاییست که

منتظـر گذشتنش هستیم ...!

همیشه بیاد داشته باشیم و فراموش نکنیم.

"مقصد"، همیشه جایى در "انتهاى مسیر" نیست!

"مقصد" لذت بردن از قدمهاییست، که برمى داریم!


زهرا ظروفچیان

 

/ 8 نظر / 18 بازدید
ارمغان

[دست]

بهار

تا به کی پرسی به راه عشق منزل در کجاست؟ هرکجا بارت به گل افتاد آنجا منزل است

باران

واقعا همینطوره ای کاش اینو بفهمبم فهمیدنش کار هرکسی نیست کاش من جزو این دسته بفهم باشم نه نفهم

ستایش

تا آیینه رفتم که بگیرم خبر از خود دیدم که در آن آیینه هم جز تو کسی نیست

بهار

شعرخواندم که تورا از سر خود اندازم تو خودت شعر شدی در سر من افتادی

انسان

[دست]"مقصد" لذت بردن از قدمهاییست، که برمى داریم!