لحظه های ناب

وقتی میشود دقایق عمرت را با آدمهای خوب بگذرانی ...

چرا باید لحظه هایت را صرف آدم هایی کنی که یا دلهای کوچک شان

مدام درگیر حسادت ها و کینه ورزی های بچه گانه اند...

یا مدام برای نبودنت، برای خط زدنت تلاش می کنند؟

نه، همیشه جنگیدن خوب نیست!

این روزها فهمیده ام برای اثبات دوست داشتن،

برای به دست آوردن دل آدمها، برای اثبات خوب بودن نباید جنگید!

بعضی چیزها وقتی با جنگیدن به دست می آیند بی ارزش میشوند!

این روزها نسخه فاصله گرفتن را می پیچم!!

برای هرکسی که رنجم می دهد...

این را با خود تکرار میکنم و می بخشمشان...

نه بخاطر اینکه مستحق بخششند!

تنها به این خاطر که "من مستحق آرامشم" ....


فروید از کتاب : روان ساده ، روان پاک

 

/ 25 نظر / 15 بازدید
نمایش نظرات قبلی
کمی بودن

شادترین افرادبهترین هاراندارندآنهافقط ازآنچه سرراهشان هست بهترین استفاده رامی کنند

khodai

خــــدایـــا به آسمانت بگو ؛ تا می تواند برف هایش را به زمین هدیه دهد ! آنقدر که بشود آدم ساخت . . . فقط آدم ! حتی برفی و سرد ! آدم هایی که تو ساختی عهد شکنند ! اما آدم های برفی عمرشان به شکستن عهد و پیمان نمی رسد ![گل]

افتاب

ﺷﻤﺎﺭﺍ ﻧﻤﻲ ﺩﺍﻧﻢ ﺍﻣﺎ ﻣﻦ ﺩﻟﻢ ﺭﻭﺷﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺗﻔﺎﻗﻬﺎﻱ ﺧﻮﺏِ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺭﻭﺯﻫﺎﻱ ﺷﻴﺮﻳﻦ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺑﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪﻱ ﻛﻪ ﻳﻚ ﺭﻭﺯ ﺑﺮ .. ﺩﻟﻤﺎﻥ ﻣﻲ ﻧﺸﻴﻨﺪ ﺑﻪ ﺍﺟﺎﺑﺖ ﺷﺪﻥ ﺩﻋﺎﻫﺎﻳﻤﺎﻥ ﺑﻪ ﺑﺮﺁﻭﺭﺩﻩ ﺷﺪﻥ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻳﻤﺎﻥ ﺑﻪ ﻣﺤﻮ ﺷﺪﻥ ﻏﻢ ﻫﺎﻱ ﺩﻳﺮﻳﻨﻪ ﻣﺎﻥ ﻣﻦ ﺩﻟﻢ ﺭﻭﺷﻦ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﯿﺪﻭﺍﺭﻡ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﺑﺎﻗﯿﻤﺎﻧﺪﻩ ﺳﺎﻝ، ﺷﺮﻭﻉ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎﺕ ﻗﺸﻨﮕﯽ ﺑﺭﺍﯾﺘﺎﻥ ﺑﺎﺷﻪ..❤??

افتاب

«« چه زیبا گفت حضرت مولانا : ﺩﻧﯿﺎ ﻫﻤﻪ ﻫﯿﭻ ﻭ ﺍﻫﻞ ﺩﻧﯿﺎ ﻫﻤﻪ ﻫﯿﭻ، ﺍﯼ ﻫﯿﭻ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﯿﭻ ﺑﺮ ﻫﯿﭻ ﻣﭙﯿﭻ ﺩﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻋﻤﺮ ﭼﻪ ﻣﺎﻧﺪ ﺑﺎﻗﯽ؟ «« ﻣﻬﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﺤﺒﺖ ﺍﺳﺖ »» ﻭ ﺑﺎﻗﯽ ﻫﻤﻪ ﻫﯿﭻ .....

افتاب

استاد مطهری: ساعت حرکت قطار که می‌رسید و همین که قطار راه می‌افتاد، بچه‌ها می‌دویدند، سنگ برمی‌داشتند و قطار را مورد حمله قرار می‌دادند.من تعجب می‌کردم که اگر به این قطار باید سنگ زد، چرا وقتی که ایستاده یک ریگ کوچک هم به آن نمی‌زنند و اگر باید برایش اعجاب قایل بود، اعجاب بیش‌تر وقتی است که حرکت می‌کند. این معما برایم وجود داشت تاوقتی که بزرگ شدم و وارد اجتماع شدم.دیدم، این قانون کلی زندگی ما ایرانی‌ها است که هر کسی و هر چیزی تا وقتی که ساکن است،تا ساکت است مورد تعظیم است؛ اما همین که به راه افتاد و یک قدم برداشت، نه تنها کسی کمکش نمی‌کندبلکه سنگ است که به طرفش پرتاب می‌شود و این نشانه‌ی یک جامعه‌ی مرده است. ولی یک جامعه‌ی زنده فقط برای کسانی احترام قائل است که متکلم هستند نه ساکت. متحرک‌اند نه ساکن، باخبرند نه بی‌خبر... میشل فوکو: جهان سوم جایی است که مردمش به فکر آمدن یه روز خوب هستند، نه آوردنش!

همسفر جاده دلتنگی

روزی می آید ناگهان روزی می آید که سنگینی ردپاهایم را در درونت حس می کنی ردپاهایی که دور می شوند و این سنگینی از هر چیزی طاقت فرساتر خواهد بود «ناظم حکمت»

سی تن

خوشا آنان که الله یارشان بی ............................

گلی

سلام مرسی خیلی زیبا بود.