حال ضعیفان


کهن شود همه کس را به روزگار ارادت

مگر مرا که همان عشق اولست و زیادت

گرم جواز نباشد به پیشگاه قبولت

کجا روم که نمیرم بر آستان عبادت

مرا به روز قیامت مگر حساب نباشد

که هجر و وصل تو دیدم چه جای موت و اعادت

شنیدمت که نظر می‌کنی به حال ضعیفان

تبم گرفت و دلم خوش به انتظار عیادت

گرم به گوشه چشمی شکسته وار ببینی

فلک شوم به بزرگی و مشتری به سعادت

بیایمت که ببینم کدام زهره و یارا

روم که بی تو نشینم کدام صبر و جلادت

مرا هرآینه روزی تمام کشته ببینی

گرفته دامن قاتل به هر دو دست ارادت

اگر جنازه سعدی به کوی دوست برآرند

زهی حیات نکونام و رفتنی به شهادت

/ 18 نظر / 14 بازدید
نمایش نظرات قبلی
دریا

یا رب مکن از لطف پریشان ما را / هر چند که هست جرم و عصیان ما را ذات تو غنی بوده و ما محتاجیم / محتاج بغیر خود مگردان ما را .

دریا

خدایا ! خدایا چگونه تو را بخوانم درحالی که من، من هستم (با این همه گناه ومعصیت) و چگونه از رحمت تو نا امید شوم درحالی که تو، تو هستی (با آن همه لطف ورحمت) خدایا تو آنچنانی که من می خواهم مرا نیز چنان کن که تومی خواهی

الی

خخخخخخخخخخ. سایه چشم باحالی بود یه بار باید امتحان کنم .خخخخخخخخخ

paleblue

اگر توانم باشد که یک دل را از شکستن باز دارم به بیهودگی زندگی نخواهم کرد اگر یارای آن داشته باشم که یک تن را از رنج برهانم یا دردی را تسکین بخشم یا انسانی تنها را یاری کنم که دیگر بار بسوی شادی باز گردد به عبث زندگی نخواهم کرد

سپیده

سکوت فقط صحبت نکردن نیست… سکوت فقط آروم بودن نیست… سکوت فقط نگاه کردن و دم نزدن نیست… می توانیم سکوت را صحبت عقل بدانیم

همسفر جاده دلتنگی

ارزش هر انسان ؛ نه به جنس ... نه به قد ... بلکه به اندازه ی همت و مهربانی اوست ...

همسفر جاده دلتنگی

در تصاویر حکاکی شده بر سنگ های تخت جمشید، هیچکس عصبانی نیست! هیچکس سوار اسب نیست! هیچکس را در حال تعظیم نمیبینید! در بین این صدها پیکر تراشیده حتی یک تصویر برهنه وجود ندارد! اینها اصالت ما هستند: مهربانی، خوشرویی، قدرت، احترام، ادب، نجابت

همسفر جاده دلتنگی

یک ترانه می تواند لحظه ای را تغییر دهد یک ایده می تواند دنیایی را عوض کند یک قدم می تواند سفری را آغاز کند اما یک «دعا‏» می تواند‏ حتی ناممکن را دگرگون کند ...

همسفر جاده دلتنگی

آدم ها را از روی عکس هایشان نشناسید ... آدم ها از بی حوصلگی هایشان ... از خستگی هایشان ... از دلتنگیاشون ... از غصه هاشون ... عکس نمی گیرند!