کوچه های اردیبهشت

نمی شود که در کوچه های

اردیبهشت

تنها قدم زد !

خودت را زود برسان ...

 

نیلوفر رضایی

 


/ 11 نظر / 13 بازدید
نمایش نظرات قبلی
پــــــــویا

پشتِ این روزها، فردایی اگر نباشد و پشتِ این ابرها، خورشیدی پشتِ پلک های تو، امّا نگاهی هست که، دوستش دارم

دریا

بنویسید به دیوار سکوت، عشق سرمایه ی هر انسان است؛ بنشانید به لب حرف قشنگ حرف بد وسوسه ی شیطان است؛ و بدانید که فردا دیر است؛ و اگر غصه بیاید امروز، تا همیشه دلتان درگیر است؛ پس بسازید رهی را که کنون، تا ابد سوی صداقت برود، و بکارید به هر خانه گلی، که فقط بوی محبت بدهد

ترمه

از زندگی لذت ببر وقدر ثانيه های خودت را بدان. چون زمان ارزشمند است وما يک بار بیشتر زندگی نمی کنیم..

همسفر جاده دلتنگی

«آزادی» واژه زیبایی است که حتی حاضر نیست حروفش به هم وابسته باشد ... تنها راه رسیدن به آزادی، رهایی از وابسته بودن است ...

همسفر جاده دلتنگی

می خواهم بر بلندترین نقطه ی جهان بایستم و از پشت تمام بلندگوها طوری که همه بشنوند ... سکوت کنم!

همسفر جاده دلتنگی

حواسمان را جمع کنیم ... آدم ها مثل موبایل ها low battery ندارند؛ اکثرا بدون اخطار قبلی و خیلی ناگهانی تمام می شوند ...