لوز و قطاب

گاهی به خودت احترام بگذار؛...

یک چای داغ بریز داخل زیباترین استکان خانه؛...

یک دانه شیرینی هم بگذار کنارش ؛...

همراه یک آهنگ دلنشین و به خودت بگو :

بفرمایید... !

چایتان سرد نشود...!

به خودت ؛ باورت و زندگی ات عشق بورز؛...

سن و سال ات مشکل عشق نیست؛...

زمان نمی تواند بلور اصل را کدر کند؛...

مگر آنکه تو پیوسته؛ برق انداختن آن را از یاد برده باشی؛...

برای خودت دعا کن که آرام باشی ؛ صبور باشی ؛...

مهم نیست که آخرین زلزله ی زندگی ات چند ریشتر بود؛

مهم نیست که در آن زلزله چه چیزهایی را از دست دادی ؛...

مهم این است که دوباره از نو بسازی زندگی ات و باورت را...

جهانت را...

حالا بفرمائید شیرینی یزدی...

جاتون خالی لوز و قطاب

 

/ 17 نظر / 15 بازدید
نمایش نظرات قبلی
فائزه

به به حاجی خلیفه عید......

فائزه

جای ما هم بخورید من که امسال اصلا نخوردم به غیر از چند تا دونه قطاب اصلا عیددیدنی نرفتم......همش تقصیر این کنکوره

شعله ای سوخته

اینم خوب بود[لبخند] جدا که باید گاهی برای خودمان سنگ تمام بگذاریم.

ترمه

دوران سختی را مانند یک ماشین شستشو در نظر بگیرید زمانی پیچ تاب میخورید و بدترین شرایط را طی می کنید اما زمانی که بیرون بیایید روشن تر و پاک تر از قبل خواهید بود . . .

الی

خیلی عالی بود. وااااای دلم خواست قطاب

همسفر جاده دلتنگی

خنده هایم را میان نگاه پر غمت جا گذاشتم اگر میان بغض هایت پیدایش کردی به نشانی لبهایم بفرست این روزها عجیب دلم خنده می خواهد ...

همسفر جاده دلتنگی

از کسی که دلش گرفته نپرسید چرا؟ آدم ها وقتی نمی تونن دلیل ناراحتیشون رو بگن دلشون بیشتر می گیره ...!

همسفر جاده دلتنگی

ﺍﺩﺏ، ﻓﻘﻂ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﮔﺬﺍﺷﺘﻦ ﺑﻪ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﻫﺎ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﮐﻮﭼﻪ ﻭ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﻧﯿﺴﺖ! ﻣﺆﺩﺏ ﮐﺴﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ: ﺑﻪ آدم های ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ ﺩﻭﺭ ﻭ ﺑﺮﺵ، ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺰﻧﺪ ﻭ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ .. ﻗﺪﺭ آدم های ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ ﺩﻭﺭ ﻭ ﺑﺮﻣﻮﻥ ﺭﻭ ﺑﺪﺍﻧﯿﻢ، ﺷﺎﯾﺪ ﺭﻭﺯﯼ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ!!!

همسفر جاده دلتنگی

روباه: اگر آدمی گذاشت اهلیش کنن ... بفهمی نفهمی خودش رو به این خطر انداخته که کارش به گریه کردن بکشه! «شازده کوچولو - آنتوان دوسنت اگزوپری»